يکی از مديران آمريکايی که مدتی برای يک دوره آموزشی به ژاپن رفته بود ، تعريف کرده است که روزی از خيابانی که چند ماشين در دو طرف آن پارک شده بود می گذشتم رفتار جوانکی نظرم را جلب کرد . او با جديت وحرارتی خاص مشغول تميز کردن يک ماشين بود ، بی اختيار ايستادم . مشاهده فردی که اين چنين در حفظ و تميزی ماشين خود می کوشد مرا مجذوب کرده بود . مرد جوان پس از تميز کردن ماشين و تنظيم آيينه های بغل ، راهش را گرفت و رفت ، چند متر آن طرفتر در ايستگاه اتوبوس منتظر ايستاد . رفتار وی گيجم کرد . به او نزديک شدم و پرسيدم مگر آن ماشينی را که تميز کرديد متعلق به شما نبود ؟ نگاهی به من انداخت و با لبخندی گفت : من کارگر کارخانه ای هستم که آن ماشين از توليدات آن است . دلم نمی خواهد اتومبيلی را که ما ساخته ايم کثيف و نامرتب جلوه کند.
شوراى روابط خارجى آمريكا يكى از كانون هاى فكرى حوزه روابط خارجى آمريكا و بازگوكننده مسائل بين المللى مهم مورد توجه محافل سياسى اين كشور و مواضع آن ها است. شوراى مذكور با انتشار مرتب گزارش هاى مربوط به رويه ها و حوادث برجسته بين المللى تلاش مى كند ديدى آگاهى دهنده و اغلب اوقات آينده نگرانه در مورد اين مسائل ارائه كند. در اين مطلب يكى از نويسندگان بخش اقتصادى اين شورا آخرين تحولات مربوط به فراز و فرود خودروسازان بزرگ دنيا و رقابت آن ها را مورد توجه قرار مى دهد.
ادامه مطلب
«بعد از فروش پس گرفته نميشود» اين جملهاي است كه هر ايراني هنگام ورود به بقالي، سوپرماركت و فروشگاههاي بزرگ به صورت فراگير در سراسر كشور به چشم خود ميبينند. حميدرضا كاتوزيان، نماينده مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي و عضو كميسيون صنايع و معادن، انتقاد بسياري به اين جمله دارد و معتقد است تا زماني كه چنين جملاتي شعار جامعه توليد و عرضه كشور است، نميتوان مشتريمداري را در كشور باب كرد. وي كه يكي از منتقدان اصلي قرارداد تندر-90 و مدافع ملي كردن صنعت خودرو از طراحي تا خدمات پس از فروش است در اين هنگامه حاكميت توليدكنندگان بر مصرفكنندگان طرحي را به مجلس ارائه داده تا رعايت حقوق حمايت از مصرفكنندگان خودرو به صورت قانون درآيد. به گفته وي قانون حمايت از مصرفكنندگان خودرو براي اجرايي شدن نياز به كمك مردم دارد و از آنها ميخواهد تا نسبت به حقوق خود در جامعه كمي بيشتر توجه نشان دهند. كاتوزيان در گفتوگو با «دنياي اقتصاد» جزئيات اين قانون را شرح ميدهد.
ادامه مطلب
|
مدير عامل گروه صنعتي ايران خودرو در مراسم آغاز سال كاري 1386 در جمع مديران و كاركنان اين گروه اظهار داشت: سال 86 سال تحول و جهش ايران خودرو در توليد،كيفيت و صادرات خواهد بود. | |
ادامه مطلب
همه عليه پژو405
صنعت جهاني خودرو چندي است كه وارد مرحله نويني شده است. اين مرحله شرايط و مشخصه هايي دارد كه هر خودروسازي براي حفظ موقعيت و پيشرفت، ناگزير از تن دادن به آنها است. در دوران جديد ديگر هيچ خودروسازي نمي تواند به سهم مشخص و خلل ناپذيري از بازار بسنده كرده و در راستاي حفظ و توسعه اين سهم، براساس شرايطي كه جهاني شدن پديد آورده است، دست روي دست بگذارد. بنابراين جهاني شدن اين صنعت ابعادي فراتر از شعاري بلندپروازانه و كليشه اي داشته و در حقيقت ابزاري است كه دستيابي به اهداف بلندتر را مهيا مي سازد.
ايران خودرو به عنوان يكي از پيشتاران صنعت خودرو در ايران اكنون سوداي جهاني شدن را در سر مي پروراند، اما وارد شدن به اين عرصه اقدام خطيري است كه توفيق در آن مستلزم برخورداري از ظرفيت هاي لازم و پرداختن هزينه هاي اوليه است. مسيري كه ايران خودرو طي چند سال اخير پيموده است، نشان مي دهد كه اين شركت آماده است هزينه هاي يادشده را ــ كه گاه داخلي و در مواقعي از سوي عواملي خارجي تحميل مي شوند ــ پرداخته و در زمره خودروسازان جهاني قرار گيرد.
يكي از اين هزينه ها مواجهه ايران خودرو با موضوع آتش سوزي خودروي 405 بود. از زمان مطرح شدن اين موضوع و دامن زدن به مباحث حاشيه اي مرتبط با آن توسط برخي از رسانه هاي داخلي ــ و حتي خارجي ــ ايران خودرو مجبور شد كه بخش زيادي از توان و نيروي خود را براي حفظ وجهه خود در ميان افكار عمومي صرف كرده و حتي هزينه هاي مالي را نيز در اين راستا متحمل شود. اگرچه انتقادهاي سازنده در نهايت به رفع عيوب و پيشرفت منجر شده است ، اما با توجه به اهميت توسعه صنايع غيرنفتي در كشورمان، اين نكته نيز نبايد مورد غفلت قرار گيرد كه دامن زدن به بحثي كه هنوز هيچ مرجع رسمي در مورد آن اظهارنظر نكرده است ، مي تواند در دستيابي به اهداف صنعت خودروي كشورمان خلل ايجاد كند.
در گزارشي كه پيش رو داريد، تلاش شده است تا ضمن اشاره به دوران طلائي پژو 405، اهم اخبار و گزارش هايي كه در مطبوعات ايران از آغاز بحران پژو 405 تا كنون منتشر شده، به طور اجمالي مورد بررسي قرار گيرد. در مرحله بعدي به مرور كلي اقدامات ايران خودرو در زمينه بحران رسانه اي پژو 405 پرداخته شده و برخي از اثرات اين بحران بر افكار عمومي و مشتريان بالقوه محصولات اين شركت مورد ارزيابي قرارگرفته است.
در پايان نيز پس از نگاهي اجمالي به تصوير پژو 405 در ميان افكار عمومي و ميزان فروش اين خودرو در بازار خودروي كشور، تلاش هاي شركت ايران خودرو به منظور اطلاع رساني عمومي در زمينه طرح فراخوان و بهبود كيفيت تبيين شده اند.
اين گزارش عملكرد ايران خودرو در مورد نقص فني پژو 405 را در معرض قضاوت افكار عمومي و رسانه هاي جمعي قرار مي دهد.
ادامه مطلب
خسرو معتضد 62 ساله است و تاكنون حدود 80 جلد كتاب منتشر كرده يا در دست انتشار دارد .
كلكسيونهاي اتومبيل
در دوران پيش از انقلاب، عدهاي از توانگران و ميليونرها و ميلياردرهاي ايراني به تقليد از ابن سعود و پسر او ملك سعود و پسر ديگرش فهدبن سعود و ملك فاروق، پادشاه سابق مصر و نظام حيدرآباددكن، كلكسيون اتومبيل ترتيب داده بودند.
از جمله يك سرمايهدار بخش خصوصي كه چند شركت بزرگ در زمينهي واردات ماشينآلات ساختماني و ماشينهاي سنگين و توليد لاستيك در اختيار داشت، يك كلكسيون چند ميليون توماني اتومبيل داشت كه در آن 50 اتومبيل از سال 1948 تا مدل 1976 نگهداري ميكرد.
اين اتومبيلها را او تماما در منزل خود در گاراژهاي متعددي نگهداري ميكرد. علاوه بر او دو كلكسيونر ديگر اتومبيل بودند كه يكي از آنها صاحب يك شركت حسابرسي داراي دهها اتومبيل گرانقيمت قديمي بود كه يكي از آنها اتومبيل ساخت 1908 بوده است.
رقابت براي خريد يك اتومبيل مدل 1934 يكي از نخستوزيران پيشين ايران در سالهاي 56-1355 ميان كلكسيونرها بالا گرفته بود و حتي چند امريكايي به ميدان آمده، خواهان خريداري اين اتومبيل به مبلغ 50 هزار دلار بودند. اين اتومبيل از آن وثوقالدوله بود كه در سال 1355 در خانهاي متعلق به او در خيابان وثوق تهران نگهداري ميشد.
از سيدضياءالدين طباطبايي و احمد قوامالسلطنه نيز اتومبيلهايي باقي مانده بود كه گويا در اختيار يكي از موسسات بنياد مستضعفان يا بنياد شهيد قرار گرفته بود.
تمام اتومبيلهاي دربار پهلوي در موزهي اتومبيلهاي عتيقه در كيلومتر 9 جادهي كرج موجود است و علاقهمندان ميتوانند از آنها ديدن كنند (در اين خصوص مقالهي جداگانهاي تهيه شده است كه خواهيد خواند.)
اتومبيل مرحوم دكتر مصدق در باغ آن شادروان در احمدآباد كرج نگهداري ميشود.
يكي از اتومبيلهاي رنوليموزين هفت نفره (و شايد هم نهنفره) احمدشاه قاجار در خيابان شانزهليزه، در طبقهي دوم فروشگاه رنو، ايستگاه جرج پنجم به نمايشگاه گذاشته شده و اين فروشگاه و نمايشگاه در نزديكي خانهي ايران در همان خيابان قرار دارد.
از اتومبيلهاي بزرگ و ششچرخهي متعلق به آدولف هيتلر يك اتومبيل چند سال پيش به بهاي بسيار گزافي به فروش رفت. همچنين بطوري كه در يك روزنامهي ژاپني كه به زبان انگليسي چاپ ميشود، آورده شده بود، يك ميلياردر ژاپني اتومبيل زيم مدل 1940 ژوزف استالين را به مبلغ صد ميليون دلار خريداري كرد و در يكي از ميادين توكيو براي نمايش مردم باقي گذاشت و بطور كلي در اغلب كشورهاي امريكايي و اروپايي بويژه امريكا، انگليس، فرانسه و ايتاليا، موزههاي اتومبيل وجود داشته و اتومبيلهاي تاريخي در آنجا نگهداري ميشوند و از جمله اتومبيل متعلق به دربار اتريش كه روز 28 ژوئن 1914، هنگامي كه آرشيدوك فرانسيس فرديناند و همسرش سوار آن بودند و از خياباني در شهر "سرايهوو" ميگذشتند، بهوسيلهي يك تروريست و سه همدست او مورد اصابت گلوله قرار گرفتند و به قتل رسيدند و پس از اين واقعه جنگ جهاني اول آغاز شد.
از ديگر كساني كه سوار اتومبيل بودند و هدف شليك تروريستها قرار گرفتند، الكساندر، پادشاه يوگسلاوي بود كه در سال 1932 هنگام سفر به فرانسه، در مارسي هدف اصابت گلولهي يك تروريست قرار گرفت و در اتومبيل خود به قتل رسيد.
اغلب اتومبيلهاي مرتبط به اينگونه حوادث در موزهها نگهداري ميشوند و خوشبختانه در ايران نيز موزهاي به اين اشيا اختصاص يافته است كه حدود 41 اتومبيل در آن به نمايش گذاشته شده است و 140 اتومبيل ديگر در انبارهاي آن موزه در كيلومتر 10 جادهي كرج نگهداري ميشود.
اتوبوسراني تهران
33 خط اتوبوسراني متعلق به افراد حقيقي و حقوقي تا سال 1332 ه.ش در تهران داير بودند. پس از 28 مرداد 1332 بهعلت شكاياتي كه از وضعيت نامرتب اتوبوسراني تهران و حومه ميرسيد، دولت تصميم به تغيير و تحولي در اين زمينه گرفت. نخست خطوط موظف به همكاري با هم و تشكيل شركت واحد شدند، اما چون از اين كار نتيجهاي گرفته نشد، دولت شركت واحد اتوبوسراني تهران و حومه را تشكيل داد. در سال 1332 پس از 28 مرداد به فاصلهي زماني بسيار كوتاهي، دولت تعداد قابل ملاحظهاي اتوبوس بنز دماغدار آلماني از كمپاني مرسدسبنز آلمان خريد و حداقل وضعيت ظاهر اتوبوسهاي تهران را تغيير داد.
در سال 1335 شركت واحد اتوبوسراني به صورت يك شركت بزرگ و فراگير درآمد و بتدريج خطوط اتوعدل شميران و اتوتوكل كرج را نيز در خود ادغام كرد.
تشكيل شركت اتوبوسراني تهران و حومه وضعيت سابق را تغيير داد و رانندگان و كمكرانندگان نيز بهصورت كارمندان شهرداري درآمده، از نظر ظاهر و برخورد با مردم تغيير و تحولاتي ديده ميشد كه اميدواركننده بود. در سال 1335 وسعت شهر 92 كيلومتر و در چهار دههي بعد مرتبا افزايش يافت. شركت واحد كار خود را با ادارهي شش خط آغاز كرد و بالاخره توانست خطوط خود را به 126 خط بهاضافهي 127 خط فرعي مخصوص مينيبوس برساند.
در سال 1335 شركت واحد روزانه 120 هزار نفر مسافر حملونقل ميكرد. ده سال بعد اين رقم به يك ميليون و 850 هزار تن رسيده بود. طول مسير خطوط اتوبوسراني در سال 35، سي كيلومتر بود كه ده سال بعد به 1250 كيلومتر افزايش يافت.
شركت واحد در سالهاي اول فعاليت از اتوبوسهاي دماغدار بنز استفاده ميكرد، سپس تعدادي اتوبوس امريكايي و سرانجام اتوبوس بنز بيدماغ و بالاخره خودروهاي اتوبوس دوطبقهي قرمز رنگ انگليسي وارد خطوط خودكرد كه بتدريج بيشتر اتوبوسها در ايران مونتاژ ميشد و تعدادي اتوبوس دوطبقهي مونتاژ ايران نيز كه رنگ آنها آبي يا سبز بود، در اين خطوط به كار انداخته شد.
بعدها اتوبوس دوطبقه به دليل امتناع مردم از رفتن به طبقهي بالا منسوخ شد و اينك در تمام خطوط شهري از اتوبوسهاي يكطبقه استفاده ميشود. جمعيت روزافزون تهران با تعداد اتوبوسها كه در همين يكي، دو سال اخير تعداد بسيار زيادي به آنها افزوده شده، انطباق نداشته و صرفنظر از احداث مترو، احداث خطوط مونوريل (ترن هوايي) از سوي كارشناسان به دولت توصيه شده است.
تاريخچهي ايرانناسيونال از سال 1341 تا 1357
پروانهي تاسيس ايرانناسيونال در 12 مهر 1341 صادر شد. اين شركت مجاز بود به ساخت انواع كاميون، اتوبوس و كاميونت بپردازد. در 28 اسفند 1342 تاسيسات كارخانه افتتاح و راهاندازي شد و در 25/12/1344 پروانهي تكميلي آن صادر شد و اجازه يافت به ساخت اتومبيلهاي سواري پيكان اقدام كند. در 23 ارديبهشت 1346، تاسيسات اتومبيلسازي گشايش يافت. در آبان ماه 1347 تاسيسات كارخانههاي جديد مينيبوس و كاميونت افتتاح شد. برنامهريزي شده بود كه ايرانناسيونال روزانه 30 دستگاه مينيبوس و 10 دستگاه اتوبوس بسازد و قرار شده بود 50 درصد از اين توليدات به خارجه صادر شود.
در سال 1346 پيكان سه هزار دستگاه در سال ساخته ميشد كه در سال 1354 به 15 هزار دستگاه در سال رسيد. در 27 مهر 1353، كارخانههاي ريختهگري و موتورسازي راهاندازي شد و مسوولان وقت پيكان ادعا كردند كه 63 درصد ارزش كل كار، ساخت داخل است.
افزايش توليد پيكان
در طول سالهاي اواخر دههي 50، سالن جديد اتوماتيك رنگ پيكان و سالن جديد تماماتوماتيك تزيينات راهاندازي شد و موتور و گيربكس و لاستيك بطور خودكار نصب ميشد.
با پيروزي انقلاب اسلامي و تحولات و تغييرات جديد در شوون كشور و گام برداشتن در راه رهايي صنايع كشور از وابستگي، مراحل ديگري آغاز شد كه از قلمرو تاريخ خارج ميشود و شرح فراز و فرودهاي آن در مقالات و رسالههاي گوناگون از جمله شمارههاي پيشين همين ماهنامه آورده شده است.
